فنچ راه راه

فنچ راه راه با نام علمی poephila یكی از پرندگان كوچك با طول متوسط 9 سانتیمتر بومی چمنزارهای استرالیا میباشد.

با توجه به اینكه كشور استرالیا دارای سیاست درهای بسته برای صدور حیوانات به خارج میباشد، اغلب فنچ هایی كه در خارج از این كشور دیده میشوند در استرالیا متولد نشده اند .

 

 

فنچ های راه راه دارای تنوع رنگ بسیاری میباشند و در زمره معروفترین پرندگانی كه در قفس نگهداری میشوند،بشمار می آیند.

 

فنچ های راه راه حیوانات دلپذیری برای نگهداری در منزل و محل كار محسوب میشوند و یك فنچ نر بالغ رنگین تر و معمولاً براحتی از فنچ ماده قابل تشخیص است.

یك فنچ نر بطور معمول دارای نوك و گونه های نارنجی روشن، هاشورهای سیاه و سفید در سرتاسر گلو و سینه و خالهای قهوه ای در دو طرف بدن میباشد.

محبوبیت شدید فنچ های راه راه به دو خصوصیات رنگین بودن و قابلیت زاد و ولد آسان آنها نسبت داده میشود.

معمولاً دارندگان فنچ ها فرصتهای مكرری برای دیدن رفتارهای جنسی، جفت گیری و تولد جوجه های فنچها خواهند داشت.

یكی دیگر از جذابیت های عمده فنچ های راه راه صدای جیك جیك لطیف آنها میباشد و عده ای صدای شیرین و مطبوع جیك جیك فنچ های راه راه را بر عكس دیگر پرندگان این دسته بسیار آرامش بخش و خوش آیند توصیف كرده اند.

 

فنچ های راه راه پرندگان فوق العاده اجتماعی هستند، اگر چه این رفتار تنها در بین همنوعانشان مشاهده میشود.

بعنوان مثال فنچ های راه راه در حضور انسانها بسیار خجالتی هستند و دوست ندارند دست آموز باشند و یا در دست انسانها قرار بگیرند.

 

بعضی از دارندگان فنچهای دست آموز معتقدند این پرندگان احساس بهتری نسبت به لمس كردن و نوازش دارند.

بر این اساس نمیتوان فنچ های راه راه را گزینه مناسبی برای جویندگان حیوانات دست آموز خانگی بحساب آورد.

در محل سكونت بومی آنها در استرالیا، فنچ های راه راه بصورت دسته های بزرگ در چمنزارهای پهناور و دشت های وسیع حركت میكنند و حتی فنچ های محبوس در قفس نیز این طبیعت شدیداً اجتماعی خود را حفظ میكنند.

 

فنچ های راه راه با اختیار جفت خوشحالی و شادمانی خویش را تضمین میكنند و یك جفت فنچ راه راه در مواقع استراحت، جفتگیری، تیمار و آراستن یكدیگر، نزدیك و چسبیده به هم قرار میگیرند.

گاهی نزاع بین یك جفت فنچ ممکن است بر سر جایگاه نشستن در گیرد که برای محدود كردن یك فنچ نر پرخاشجو مهیا كردن یك وسیله بازی و سرگرمی جهت تخلیه پرخاشگری او میباشد.

اصول کامل نگهداری و پرورش فنچ

 



فنچ ها با آواز نازک و چهره زیبای خود جزو پرندگان بومی چمنزارهای استرالیا محسوب میشوند که دارای قابلیت زاد و ولد بسیار آسان و راحتی بوده وبه راحتی تکثیر شده و تولید مثل مینمایند .

فنچ ها در حضور انسانها هرگز دوست ندارند که دست آموز باشند و در دست انسانها قرار بگیرند و مرتب با اذیت صاحبانشان روبرو شوند .

هرگز نبایستی این پرندگان را با دید کم ارزش بودن یا یک اسباب بازی برای کودکان نگریست وجان این موجودات جاندار را به بازی و شوخی گرفت.


 

تغذیه فنچ :

ارزن و کتان عمده ترین و اصلی ترین دانه ای است که برای زنده ماندن فنچ ها الزامی است .

علاوه براین دانه ها یک رژیم غذایی تکمیلی شامل سبزیجات تازه از جمله کاهو ، اسفناج ، شوید ، میوه تازه از جمله هویج رنده شده و سیب به مقدار کم ، تخم مرغ آب پز شده و پلوی کم روغن مورد نیاز است .

همچنین مولتی ویتامین محلول درآب به مقدار کم و کلسیم در هر هفته ۲ باربرای تامین ویتامین و مواد
لازم برای داشتن طول عمر بیشتر و رشد سریع فنچ ها لازم و ضروری به نظر میرسد .

این جیره غذایی در زمان تولید مثل فنچ ها با دقت وتوجه کافی باید انجام شود تا جوجه ها قوی ، سالم و سرزنده رشد کنند .

مولتی ویتامین وکلسیم وسایر ویتامینهای حل شده در آب نبایستی بیش از 24 ساعت در آبدان پرندگان باقی بماند و بعد از تمام شدن موعد مقرر بایستی با دقت کافی ظرف آب پرنده را تمیز نمود.

باقی مانده میوه و سبزیجات و تخم مرغ گذاشته شده برای پرنده را نیز حتما برای جلوگیری از پلاسیده شدن و جمع آوری میکروب و وارد شدن بیماری به پرندگان حتما برداشت.

بهترین آب برای فنچ ها آب جوشانده و سردی است که هر روز تعویض شود ، هرگز ظرف اب هایی که گود و لیوانی شکل هستند را در اختیار فنچ ها قرار ندهید زیرا باعث خفگی انها خواهد شد .


شرایط نگهداری فنچ :

فنچ ها را میتوان به دو صورت نگهداری کرد : نگهداری در قفس و نگهداری در گلخانه یا پاسیو .

¤ قفس : این پرنده به خاطر بازیگوشی زیاد و جست و خیز فراوان نیاز به یک قفس با میله های مناسب دارد که فاصله بین میله ها باید به گونه ای باشد که این پرنده بین آنها گیر نکند و باعث خفگی پرنده شود .

برای یک عدد فنچ یک قفس با طول 25 سانتی متر و عرض 20 سانتی متر کافیست اما برای یک جفت باید حداقل قفسی با طول 50 سانتی متر و عرض 30 سانتی متربرای پرنده انتخاب نمود.

¤ پاسیو یا گلخانه : در این صورت شما علاوه بر این که پرنده تان به خاطر پرواز از قدرت خاص برخوردار میشود عوامل دیگری نیز این نوع را نسبت به قفس متمایز میکند .

فنچ ها حمام کردن را خیلی دوست دارند به همین خاطر بایستی در فصول گرم سال آب ولرم با ارتفاع مناسب با قد پرندگان در اختیار آنها قرار داد و بلافاصله بعد از چند دقیقه آب برای استحمام را برداشت.

به طور معمول هفته ای 2 بار استحمام و هفته ای یک بار قرار گرفتن در آفتاب و اگر در قفس باشد ماهیانه یک بار پرواز برای فنچ ها بسیار عالی است .

به هیچ وجه نباید برای فنچهایی که دارای تخم هستند یاجوجه های تازه به دنیا آمده دارند آب استحمام گذاشت .

دمای مناسب برای زندگی کردن فنچ ها 15 تا 24 درجه سانتیگراد با نور کافی و مناسب میباشد و لازم است که نگهدارنده این پرندگان انها را درمکانی بسیار کم رفت و آمد قرار بدهد تا پرنده احساس راحتی و آرامش نماید .

هیچ گاه قفس فنچ ها را در مسیر باد شدید قرار ندهید و در عین حال از رسیدن هوای کافی به انها اطمینان حاصل نمائید .

بهتر است با تاریک شدن هوا چراغ ها را هم خاموش نماید و در طول شب نیز اگر چراغ های خانه روشن ماند برای خاموش کردن چراغها واجب است به آرامی و با احتیاط این کار را انجام داد .

چراغ ها را ناگهان خاموش نکنید و کمی نور از طریق چراغ خواب یا چراغ قوه و ... برای جلوگیری از وارد شدن استرس زود هنگام به پرنده ایجاد نماید تا پرنده تان به محیط تاریک عادت کند و سپس چراغ ها را کاملا" خاموش کنید.

فنچها مثل دیگر پرندگان خانگی از نقل مکان و تغییر دادن مرتب مکان زندگیشان بیزار هستند و حتی الامکان از تغییر محل زندگی پرنده باید اجتناب ورزید و به هنگام داشتن تخم یا جوجه به هیچ وجه نمی بایستی این کار صورت گیرد.


 

 جنسیت در فنچ :تشخیص

طرز تشخیص نر و ماده در فنچ ها بسیار آسان است زیرا فنچ نر دارای نوک قرمز پررنگ و فنچ ماده دارای نوک نارنجی فاقد نقش و نگارهای زیاد خواهد بود .

در گونه های دیگر فنچ ، نرها دارای نوک پررنگ و دارای نقش و نگار زیاد و فنچ های ماده نوک کم رنگ تر و نقوش ساده تری بر روی پرها هستند .


 

تولید مثل در فنچ :

فنچ ها اگر باتغذیه مناسب روبرو شوند زمانی که به سن دو ماهگی میرسند بالغ میشوند و توانایی تشکیل خانواده وجفت گیری را خواهند داشت. جفت گیری وآماده شدن برای تولید مثل زمانی دیده خواهد شد که بهترین شرایط نگهداری را با موارد ذکر شده برای پرنده بدون هیچ گونه مزاحمت برایشان ایجاد نمود .

برخی از فنچ ها ممکن است جفتی که برایش انتخاب کرده اید را نپسندند بنابر این اگر یک جفت فنچ را بیش از سه ماه در محیط مناسب برای نگهداری با تغذیه ی مناسب نگهداری نمودید وعلاقه ای بینشان مشاهد ننمودید جفتها را عوض کنید .

جفت گیری فنچ ها هم بسیار سریع و در عرض چند ثانیه صورت می گیرد .

بعد از لانه سازی ،فنچ ماده معمولا بین 2 تا 6 تخم میگذارد و سپس روی آنها می نشیند و سر در آوردن جوجه ها از تخم و دوره خوابیدن روی تخمها ممكن است 12 تا 15 روزطول بكشد.

همه مراحل خانه سازی تا مستقل شدن جوجه های بال و پر گشوده ،تقریباً 2 ماه طول میکشد و در این مدت به جیره غذایی پرنده بیش از گذشته بایستی توجه نمود و غذاهای مکمل و تقویتی را هر روز در اختیار پرنده قرار داد تا جوجه هایی قوی وسالم داشته و انها سریع و مناسب رشد کنند . لانه فنچها را در ارتفاع کوتاهی در میله های میانی قفس نصب کنید تا در صورتیکه جوجه های تازه به دنیا آمده از لانه به پایین افتادند آسیب جدی نبینند.

از دست زدن و نقل مکان مرتب فنچ ها مخصوصا زمانی که دارای جوجه و تخم هستند خودداری ورزید تا با ترک کردن جوجه ها و تخمها توسط والدین روبرو نشوید .در این زمان بایست سرک کشیدنهای متوالی به پرنده تا جای ممکن کاهش یابد تا پرنده با آرامش خاطر جمعی و بخوبی جوجه ها را بزرگ نماید .

جوجه را تازمانی که کاملا بزرگ نشده اند و نمی توانند غذا بخورند از پدر و مادر جدانکنید .

گاهی اوقات دیده شده که صاحبان پرنده ،جوجه ها را خیلی زودتر از موعد مقرر از پدر و مادر جدا می کنند و این خود باعث ناراحتی وافسردگی پرنده پدر و مادر و ضعف جسمانی جوجه ها میشود .

حتما جوجه ها را در زمان مناسبی که به دان خوردن افتاده اند و پرنده پدر و مادر هم به آنها بی توجه شده است جدا کنید. تا میتوانید قفس پرنده را بزرگ خریداری کنید یا در محیطی باز و بزرگ از پرنده تان نگهداری کنید تا احساس آرامش و آزادی بیشتری در پرنده ایجاد شود .

البته به این نکته هم اشاره شود که فنچ پرنده ای بسیار ضعیف است و دارای شرایط زندگی ویژه ای است که نمیتواند به صورت کاملا آزادانه در موقعیت جغرافیایی ایران زندگی کند